Verschillend seksueel verlangen: zo praat je erover zonder verwijten
Verschillend verlangen bewijst niet dat er te weinig liefde is
Als jullie niet even vaak of evenveel zin in seks hebben, kunnen jullie daarover praten zonder één van jullie als oorzaak van het probleem aan te wijzen. Je mag zeggen dat je meer seksuele nabijheid wilt. Tegelijk hoeft niemand met seks in te stemmen om je gerust te stellen of een ruzie te voorkomen. Een gesprek helpt jullie te begrijpen wat ieder van jullie wenst en welke vorm van nabijheid op dit moment welkom is. Het doel is niet om een bepaalde frequentie af te spreken.
Verschillend verlangen zegt op zichzelf niets over hoeveel liefde of waarde iemand in de relatie brengt. Instemming is van allebei nodig en kan veranderen. Een nee hoeft niet te worden onderbouwd met een reden die de ander overtuigend vindt.
Voor het gesprek: bepaal je wens, grens en moment
Begin er bij voorkeur over op een rustig moment, niet op het moment dat jij seks wilt of vlak nadat de ander heeft geweigerd. Zo kan het gesprek eerst gaan over elkaar begrijpen, in plaats van dat er meteen een beslissing moet vallen.
Weet vooraf drie dingen voor jezelf: wat wens je? Wat wil je niet of nog niet? En wat mag na het gesprek nadrukkelijk niet als vanzelfsprekend worden gezien? Je kunt bijvoorbeeld over seks praten zonder dat er daarna seks hoeft plaats te vinden.
Je zou kunnen beginnen met: „Ik wil graag praten over hoe we met onze verschillende wensen omgaan. Je hoeft vandaag nergens mee in te stemmen; ik wil eerst begrijpen hoe dit voor jou is.”
Voorbeeldzinnen voor jullie allebei
Als je vaker zin hebt, kun je je wens benoemen zonder er een eis van te maken: „Ik mis soms seksuele nabijheid. Dat is hoe ik me voel en ik wil graag weten hoe het voor jou is.” Vermijd zinnen waarin een afwijzing wordt neergezet als een gebrek aan liefde of aantrekkingskracht.
Als je minder vaak zin hebt of op dit moment geen seks wilt, kun je je grens duidelijk aangeven zonder dat je verplicht bent uitleg te geven: „Ik wil nu geen seks. Als ik al weet welke andere vorm van nabijheid ik vandaag prettig vind, vertel ik dat graag.” Je mag ook zeggen dat je het antwoord nog niet weet of dat je er later verder over wilt praten.
Deze vragen kunnen helpen:
- „Wat betekent nabijheid voor jou als je geen seks wilt?”
- „Zijn er situaties waarin je je prettiger voelt bij affectie? Je hoeft geen reden te geven.”
- „Hoe merken we allebei dat een knuffel niet automatisch wordt opgevat als een uitnodiging voor meer?”
- „Wat zouden we samen fijn kunnen doen, ook als dat niet tot seks leidt?”
Luister eerst naar het antwoord voordat je het tegenspreekt of een oplossing aandraagt. Je kunt kort samenvatten: „Ik hoor dat je graag nabijheid wilt, maar niet wilt dat daar een verwachting van seks aan vastzit. Begrijp ik je goed?” Luisteren is geen belofte om aan een wens te voldoen.
Nabijheid zonder vast doel
Samen iets doen kan fijn zijn zonder dat het een verkapte uitnodiging voor seks is. Kies alleen iets waar jullie allebei zin in hebben en respecteer de grens die jullie hebben afgesproken. Als jullie nadrukkelijk alleen willen knuffelen, is dat geen uitnodiging om toch iets anders te proberen. Bijvoorbeeld:
- Als jullie weinig tijd hebben, kunnen jullie elkaar kort vertellen hoe de dag was. Aanraking hoeft daar geen deel van uit te maken.
- Als één van jullie moe is, kunnen jullie naast elkaar zitten, lezen of een aflevering kijken. Ieder van jullie mag er ook liever voor kiezen om alleen te ontspannen.
- Als jullie allebei behoefte hebben aan affectie, kunnen jullie vooraf bespreken welke aanraking prettig is en welke grens vandaag geldt.
- Als één van jullie twijfelt, kunnen jullie seks uitstellen en iets anders kiezen, als jullie dat allebei willen. Dat is geen toezegging voor een later moment.
Een nee of een verandering van gedachten mag niet leiden tot aandringen, straffen of opnieuw onderhandelen. Stop als één van jullie zich niet meer prettig voelt bij wat jullie doen. Een andere activiteit kan alleen als jullie die allebei weer willen.
Een voorbeeld van een verhelderend gesprek
Een fictief voorbeeld: Lea heeft vaker zin in seks dan Sam. Op een rustige middag zegt Lea: „Ik mis soms seksuele nabijheid. Ik wil graag horen hoe dit voor jou is en je niet overhalen.” Sam antwoordt dat affectie soms welkom is, maar dat een knuffel niet moet worden opgevat als het begin van seks. Ze spreken af dat ze op hun volgende gezamenlijke avond kunnen zeggen naar welke vorm van nabijheid ze verlangen. Ze mogen allebei van gedachten veranderen. Ze spreken geen bepaalde frequentie of uitkomst af.
Als het gesprek vastloopt
Als jullie geïrriteerd of defensief worden, kan een pauze helpen: „Ik merk dat ik nu niet goed kan luisteren. Zullen we morgen verder praten?” Spreek alleen een moment af als dat voor jullie allebei goed voelt. Een pauze is geen straf en ook geen belofte van seks.
Als dezelfde ruzie steeds terugkomt of jullie er samen niet in slagen respectvol met elkaar om te gaan, kan begeleiding bij relatievragen of counseling over seksualiteit een mogelijkheid zijn. De Duitse adviesinstelling Kassel van pro familia noemt verlangen en geen verlangen bijvoorbeeld als onderwerpen van seksuele counseling. Het aanbod verschilt per instelling; vraag rechtstreeks na wat er bij jou in de buurt beschikbaar is. Counseling verplicht je niet tot seks en ook niet om in de relatie te blijven.
Als je bang bent voor de reactie van je partner, hoef je geen gesprek samen af te dwingen. Je kunt eerst alleen contact opnemen met een hulpverlener om rustig te bespreken wat voor jou veilig voelt.
Wat als jullie ondanks gesprekken verschillend veel zin blijven hebben?
Dan was het gesprek niet per se vergeefs. Jullie kunnen beter begrijpen wat ieder van jullie wil, zonder dat jullie dezelfde wensen krijgen. Bespreek welke mogelijkheden voor jullie allebei echt goed voelen en welke alleen worden voorgesteld om een conflict te beëindigen.
Als één van jullie bijvoorbeeld meer tijd samen wil doorbrengen, kunnen jullie een avond plannen. Dat is iets anders dan afspreken dat jullie die avond seks hebben. Het gemiddelde nemen van twee gewenste frequenties is geen eerlijke oplossing als één van jullie daarvoor over een eigen grens heen moet gaan.
Je mag ook eerlijk zeggen dat het aanhoudende verschil je belast. Dat geeft je geen recht op het lichaam van de ander. Het kan wel een aanleiding zijn om met ondersteuning te bespreken hoe jullie de relatie willen vormgeven en of die invulling voor jullie allebei werkt.