Androfobie: angst voor mannen begrijpen

Androfobie is een sterke angst voor mannen. Het gaat om angst, niet om mannenhaat. Alleen op basis van dit woord kun je niet vaststellen of er sprake is van een fobie die behandeling nodig heeft of van een andere vorm van psychische belasting. De situaties, je klachten en de beperkingen die daaruit voortkomen zijn bepalend.

Hoe kan de angst zich uiten?

Misschien vermijd je ontmoetingen, ook al zou je die eigenlijk graag willen of heb je ze nodig in je dagelijks leven. Sommige mensen krijgen daarbij hartkloppingen, gaan trillen of voelen zich erg gespannen. Anderen voelen zich veilig bij mannen die ze kennen, maar zijn bang voor ontmoetingen met onbekende mannen. Dit zijn mogelijke ervaringen, geen lijst om zelf een diagnose te stellen.

Voorzichtig zijn met iemand die je bedreigt of je grenzen niet respecteert, is iets anders dan angst voelen in een situatie die daadwerkelijk veilig is. Je hoeft een reëel gevaar niet te verdragen om jezelf of anderen te bewijzen dat je dapper bent.

Waar komt androfobie vandaan?

Belastende of bedreigende ervaringen kunnen een rol spelen. Er is echter niet altijd één duidelijke aanleiding. De conclusie „Je bent bang, dus moet je iets specifieks hebben meegemaakt” is daarom onjuist. In een gesprek met een deskundige hoef je niet meteen te weten wat er aan de hand is, en mag je openlaten wat je nog niet weet of waar je voorlopig liever niet over vertelt.

Welke hulp is mogelijk?

Bij fobieën zijn onder meer cognitieve gedragstherapie en stapsgewijze, therapeutisch begeleide confrontatie met situaties die angst oproepen mogelijke opties. Dat betekent niet dat je jezelf in risicovolle situaties moet dwingen. Samen met jou wordt bekeken welke behandeling passend is.

In Duitsland kun je zonder verwijzing een psychotherapeutisch spreekuur afspreken. De 116117 helpt bij het zoeken; voor dit eerste gesprek heb je geen bemiddelingscode (Vermittlungscode) nodig. Een eerste gesprek is ook bedoeld om te bekijken of psychotherapie of een andere vorm van hulp passend kan zijn.

Een concreet begin van het gesprek

Je hoeft niet je hele levensverhaal voor te bereiden. Je kunt één situatie beschrijven: „Ik zeg afspraken af zodra ik weet dat een man het gesprek zal voeren. Ik wil begrijpen wat er dan met me gebeurt.” Vertel er eventueel bij sinds wanneer je dit merkt en wat daardoor moeilijk wordt.

Je kunt ook vooraf vragen: „Is een eerste gesprek met een vrouwelijke therapeut mogelijk?” Je mag zoiets vragen; of dat op korte termijn lukt, hangt af van de beschikbare afspraken. Je hoeft niet eerst precies te weten hoe het zit voordat je om hulp vraagt.