Genitale herpes: overdracht en behandeling
Genitale herpes is een infectie met herpesvirussen. Sommige mensen krijgen pijnlijke blaasjes, anderen merken er nauwelijks iets van. Medicijnen kunnen klachten verlichten en uitbraken korter laten duren, maar verwijderen de virussen niet uit het lichaam.
Hoe raak je besmet?
Overdracht is mogelijk door direct huidcontact tijdens seks, ook zonder zichtbare blaasjes. Beide virustypen kunnen genitale herpes veroorzaken. Zo kunnen virussen die een koortslip veroorzaken tijdens orale seks in het genitale gebied terechtkomen.
De infectie kan lange tijd onopgemerkt blijven. Een eerste zichtbare uitbraak bewijst daarom niet dat je onlangs besmet bent geraakt of dat iemand ontrouw is geweest. Achtergrondinformatie over genitale herpes
Wat betekenen blaasjes en testuitslagen?
Mogelijke klachten zijn groepjes blaasjes, open pijnlijke plekjes, jeuk, een branderig gevoel en pijn bij het plassen. Laat nieuwe klachten op tijd onderzoeken. Er kan een uitstrijkje worden afgenomen van een recente huidverandering.
De test kan niet vertellen van wie de infectie komt of hoelang je die al hebt. Een nuttige vraag tijdens de afspraak is: „Kunt u nu een uitstrijkje afnemen, en wat moet ik doen als de klachten terugkomen?”
Wat helpt bij een uitbraak?
Antivirale medicijnen kunnen een uitbraak korter laten duren. Bij frequente of belastende terugkerende uitbraken kan ook een langdurige behandeling worden overwogen. Bespreek een persoonlijk plan, zodat je weet wanneer je contact moet opnemen als je weer een uitbraak krijgt.
Draag geen kleding die langs de aangedane plekken schuurt. Vermijd vaginale, anale en orale seks vanaf de eerste tekenen van een uitbraak totdat alles volledig is genezen. Buiten die periode verkleinen condooms het risico, maar beschermen niet alle aangedane huid. Behandeling en bescherming
Hoe kun je erover praten?
Je kunt bijvoorbeeld zeggen: „Ik heb genitale herpes. Ik heb nu klachten en wil daarom wachten met seks. Laten we bespreken waar we ons daarna allebei prettig bij voelen.” Je hoeft niet te vermoeden wanneer je besmet bent geraakt en je hoeft je er niet voor te verantwoorden.
Als je zwanger bent, bespreek dan een bekende of mogelijke infectie met de zorgverlener die je begeleidt, vooral bij een eerste uitbraak.
