Spontaan en responsief verlangen: het verschil
Spontaan verlangen is verlangen dat je al opmerkt voordat er toenadering is. Responsief verlangen ontstaat als reactie op stimulatie die bij je past en welkom is. Verlangen hoeft dus niet altijd vooraf aanwezig te zijn. Je kunt het ook niet betrouwbaar opwekken.
Twee voorbeelden uit het dagelijks leven
| Voorbeeld | Wat het verschil laat zien |
|---|---|
| Je zit nog aan het ontbijt en merkt dat je later zin zou hebben in intimiteit met je partner. | Het verlangen is er al voordat er toenadering is. |
| Je wilt eerst gewoon zoenen. Terwijl jullie zoenen, merk je dat je ook zin krijgt in meer intimiteit. | Het verdere verlangen ontstaat in een situatie die al welkom is. |
De voorbeelden zijn bedoeld ter verduidelijking. Het is geen stappenplan en ook geen test. Als het in het tweede voorbeeld bij zoenen blijft, is er niets mislukt.
Wat het model verklaart
Seksualiteitsonderzoeker Rosemary Basson presenteerde in 2000 een model van de vrouwelijke seksuele respons, waarin responsief verlangen een rol speelt. Het model verruimt het idee dat eerst verlangen moet ontstaan en dat daarna al het andere volgt.
De ISSM beschrijft responsief verlangen als een mogelijk patroon. Dat betekent niet dat iedereen blijvend in precies één type valt. De beschrijving helpt je een ervaring onder woorden te brengen, maar verklaart niet automatisch waarom je verlangen verandert.
Openstaan voor intimiteit betekent niet dat alles mag
Je kunt zin hebben in een kus en verder niets willen. Ja zeggen tegen dit moment betekent niet dat je ook instemt met het volgende. Toestemming kan veranderen, zoals de AOK beschrijft in haar uitleg over seksuele instemming.
De zin ‘Je hoeft alleen maar te beginnen, dan krijg je vanzelf wel zin’ maakt van een mogelijkheid een eis. Dat kun je niet afleiden uit responsief verlangen. Je hoeft niets te proberen wat je niet wilt om te bewijzen dat je ervoor openstaat.
Zo kun je concreet zeggen wat je wilt
- ‘Ik wil nu met je knuffelen, zonder dat we er meer van hoeven te maken.’
- ‘Ik heb er zin in gekregen. Hoe is dat voor jou?’
- ‘Ik merk dat ik liever wil stoppen.’
Met zulke zinnen geef je ruimte aan wat je op dit moment wilt. Een beschrijving van hoe je verlangen meestal werkt, vervangt je antwoord van nu niet.
